[กว่าจะเป็นครู]ค้นหาตัวเอง ภาค1
posted on 04 Oct 2011 22:07 by pangestaมาค่ะ เรามาค้นหาตัวเองกัน
bot: พ่อเป็นตลกหรอ ?
pang: sry ค่าาาาาาาา 
เริ่มจากที่แป้งก็เป็นเด็กเรียนค่อนข้างจะดีมากตั้งแต่ตอนประถม
ที่บ้านก็ฝากฝังมาเลยว่า หมอ เภสัช หมอ เภสัช หมอ เภสัช อะไรเทือกๆนี้
แต่ว่า โง่เลขค่ะ !!
โปรด focus on เกรดค่ะ
เพราะ ป.1มาเกรดเทอมแรก วิชาอื่นก็เกรดสี่หมดอ่ะค่ะ ยกเว้นเลข ที่ได้สอง
(ตอนนั้นยังไม่มีเกรดพวก .5 เลยนะ)
ตอนป.6 เรื่องมันมีอยู่ว่า....
ครู: (ดูสมุดพก...จะมีให้เขียนอาชีพที่อยากเป็น)
แป้ง: ....
ครู: อืมมม อยากเป็นเภสัชหรอ ?
แป้ง: 
ครู: 
แป้ง:
ครู:
แป้ง:
ครู:
แป้ง:
ครู: 
แป้ง:
ครู: 
แป้ง: เฮ้ยมีแลบลิ้นด้วย
เฮ้ยมีแลบลิ้นด้วยครู:
แป้ง: เอ่อ.. ครูคะ เราจะแสดงสีหน้ากันไปมาอีกนามั๊ยคะ? ขออนุญาติไปห้องน้ำค่ะ
เอ่อ.. ครูคะ เราจะแสดงสีหน้ากันไปมาอีกนามั๊ยคะ? ขออนุญาติไปห้องน้ำค่ะครู:เดี๋ยวจ้ะ
แป้ง:....
ครู:ถ้าอยากเรียนเภสัช หนูก็ต้องเก่งเลขค่ะ ต้องได้เลขเกรดสี่นะคะ
แป้ง:ค่ะๆๆๆๆ ฉี่จะแตกแล้วค่ะ
ครู:
และแรงบันดาลใจหลักของตอนนั้นเลยเนี่ย
มาจากการที่เพื่อนชวนไปดูหนังเรื่องนี้ค่ะ
.
.
.
.
นี่กูดูอยากเป็นอะไรเนี่ย หมอผีร๊อ?
ล้อเล่นค่ะ
เรื่องนี้ต่างหาก
คืออยากเป็นหมาป่าผู้หิวโหยในเรื่อง
เอ๊ย..อยากเป็นแบบพ่อพระเอกค่ะ คือเป็นนักวิทยาศาสตร์ อะไรประมาณนี้
ตอนนั้นคิดจริงนะ..
ช่วงนั้นเคยอ่านทำนายดาวินชี
ดูเอมาเกจดอน อะไรพวกนี้ อินเกิน
เลยอยากเป็นฮีโร่ อยากรู้เท่าทันธรรมชาติ จะได้หนีน้ำท่วมได้ทัน
นี่ความคิดเราตอนป.6 จริงๆนะ ตอนนั้นบอกแม่ไปว่าอยากทำงานกรมอุตุฯ
ทุกคนขำ !!!!!!!!!!! โครงการที่จะเป็นนักวิทยาศาสตร์ก็เลยถูกพับไป
แต่ก็ยังไม่เลิกล้มความคิดซะทีเดียวหรอกนะ
พอมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ ...แอบปลื้มปิติกับตัวเองเบาๆ
อย่างน้อยกูก็เคยคิดจะไปถูกทางล่ะวะ
เอาล่ะเรียนมัธยมแล้ว...
พรุ่งนี้เจอกัน
สวัสดีค่ะ.
ย้ายบล๊อกไปมา..เหนื่อยจังค่ะ